[H3]دعای منسوب به حضرت زهرا (سلام الله علیها) برای درمان تب [/H3]
دعایی در مفاتیح الجنان به نام دعای نور وجود دارد که سلمان از فاطمةالزهرا (س) آموخته است که ایشان به او فرمودند:اگر می خواهی هیچ گاه تب تو را فرانگیرد، شب و روز مداومت به این دعا کن.
از سلمان فارسی نقل است:من این دعا را به بیش از هزار نفر در مکه و مدینه که همه مبتلا به تب شدید بودند تعلیم دادم و همه آن ها با قرائت این دعا صحت کامل یافتند.
[H4]دعای نور:[/H4]
«بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِیمِ
بِسْمِ اللّٰهِ النُّورِ، بِسْمِ اللّٰهِ نُورِ النُّورِ، بِسْمِ اللّٰهِ نُورٌ عَلیٰ نُورٍ، بِسْمِ اللّٰهِ الَّذِی هُوَ مُدَبِّرُ الْأُمُورِ،
بِسْمِ اللّٰهِ الَّذِی خَلَقَ النُّورَ مِنَ النُّورِ. الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِی خَلَقَ النُّورَ مِنَ النُّورِ، وَأَنْزَلَ النُّورَ عَلَی الطُّورِ، فِی کِتابٍ مَسْطُورٍ،
فِی رَقٍّ مَنْشُورٍ، بِقَدَرٍ مَقْدُورٍ، عَلیٰ نَبِیٍّ مَحْبُورٍ. الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِی هُوَ بِالْعِزِّ مَذْکُورٌ، وَبِالْفَخْرِ مَشْهُورٌ،
وَعَلَی السَّرَّاءِ وَالضَّرَّاءِ مَشْکُورٌ. وَصَلَّی اللّٰهُ عَلیٰ سَیِّدِنا مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطَّاهِرِینَ.
به نام خدا که رحمتش بسیار و مهربانی اش همیشگی است؛ به نام خدای نور، به نام خدای نور نور،
به نام خدای نور بر نور، به نام خدایی که تدبیرگر امور است، به نام خدایی که نور را از نور آفرید و سپاس خدایی را که نور را از نور آفرید و نور را در کوه طور فرو فرستاد، در کتابی بر نوشته،
در ورقه ای گشوده، با اندازه ای درخور، بر پیامبری آراسته، سپاس خدای را که به عزّت یاد شود و به عظمت مشهور است و بر شادی و بدحالی سپاسگزاری شود،
درود خدا بر آقای ما محمّد و خاندان پاکش.
(مکارم الاخلاق ص418؛ دلائل الامامة ص. 28؛ بحارالانوار ج92 ص. 27)»
دعایی در مفاتیح الجنان به نام دعای نور وجود دارد که سلمان از فاطمةالزهرا (س) آموخته است که ایشان به او فرمودند:اگر می خواهی هیچ گاه تب تو را فرانگیرد، شب و روز مداومت به این دعا کن.
از سلمان فارسی نقل است:من این دعا را به بیش از هزار نفر در مکه و مدینه که همه مبتلا به تب شدید بودند تعلیم دادم و همه آن ها با قرائت این دعا صحت کامل یافتند.
[H4]دعای نور:[/H4]
«بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِیمِ
بِسْمِ اللّٰهِ النُّورِ، بِسْمِ اللّٰهِ نُورِ النُّورِ، بِسْمِ اللّٰهِ نُورٌ عَلیٰ نُورٍ، بِسْمِ اللّٰهِ الَّذِی هُوَ مُدَبِّرُ الْأُمُورِ،
بِسْمِ اللّٰهِ الَّذِی خَلَقَ النُّورَ مِنَ النُّورِ. الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِی خَلَقَ النُّورَ مِنَ النُّورِ، وَأَنْزَلَ النُّورَ عَلَی الطُّورِ، فِی کِتابٍ مَسْطُورٍ،
فِی رَقٍّ مَنْشُورٍ، بِقَدَرٍ مَقْدُورٍ، عَلیٰ نَبِیٍّ مَحْبُورٍ. الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِی هُوَ بِالْعِزِّ مَذْکُورٌ، وَبِالْفَخْرِ مَشْهُورٌ،
وَعَلَی السَّرَّاءِ وَالضَّرَّاءِ مَشْکُورٌ. وَصَلَّی اللّٰهُ عَلیٰ سَیِّدِنا مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطَّاهِرِینَ.
به نام خدا که رحمتش بسیار و مهربانی اش همیشگی است؛ به نام خدای نور، به نام خدای نور نور،
به نام خدای نور بر نور، به نام خدایی که تدبیرگر امور است، به نام خدایی که نور را از نور آفرید و سپاس خدایی را که نور را از نور آفرید و نور را در کوه طور فرو فرستاد، در کتابی بر نوشته،
در ورقه ای گشوده، با اندازه ای درخور، بر پیامبری آراسته، سپاس خدای را که به عزّت یاد شود و به عظمت مشهور است و بر شادی و بدحالی سپاسگزاری شود،
درود خدا بر آقای ما محمّد و خاندان پاکش.
(مکارم الاخلاق ص418؛ دلائل الامامة ص. 28؛ بحارالانوار ج92 ص. 27)»